“دعوای تصرف عدوانی عبارت است از ادعای متصرّف سابق، مبنی بر اینکه دیگری بدون رضایت او ، مال غیر منقول را از تصرّف وی خارج کرده و ادعای تصرّف خود را نسبت به آن مال درخواست می نماید.” (در نقطه مقابل، به تعریف دعوای خلع ید مراجعه کنید.)
بسط و گسترش مفهوم واژه
برای اثبات دعوای تصرّف عُدوانی، بایستی صرفاً تصرّف سابق خواهان ( خواهان قبلا متصرّف مال بوده است.) و تصرّف لاحق خوانده (خوانده در حال حاضر متصرّف است.) اثبات شود و دادگاه بر اساس همین تصرّف است که حکم صادر می کند و دلایل دیگر از جمله سند رسمی مالکیت را مورد بررسی قرار نمی دهد. چه بسا که متصرّف عُدوانی یا خوانده، مالک باشد و دیگری علیه او دعوای تصرّف عُدوانی حقوقی اقامه کند و موفق به اثبات تصرّف عُدوانی او شود . البته شکست در دعوای تصرّف عُدوانی مانع اقامه دعوای مالکیت نیست.
موارد استفاده در حقوق احداث
زمانیکه پیمانکار از دستور کارفرما مبنی بر تحویل زمین پروژه امتناع می کند، این دعوا بعد از گذشت 10 روز از ارائه اظهارنامه کارفرما به پیمانکار مبنی بر خروج از طرف کارفرما، مطرح می گردد.
هیچ دیدگاهی نوشته نشده است.