اگر رسیدگی به یک پرونده در دادگاه منوط و موکول به اثبات موضوع دیگری باشد که رسیدگی به آن موضوع در صلاحیت دادگاه دیگری باشد، دادگاه رسیدگی کننده قراری تحت عنوان ” قرار اناطه ” صادر می نماید تا شخص ذی نفع در پرونده آن موضوع را نزد مرجع صالح اقامه نماید و بعد از مشخص شدن نتیجه بررسی، دادگاه اول به پرونده رسیدگی و حکم مقتضی صادر کند.
بسط و گسترش مفهوم واژه
در ماده 19 قانون آیین دادرسی مدنی، قرار اِناطَه و شرایط صدور آن در امور حقوقی مورد پیش بینی قرار گرفته است. بر اساس این ماده، ” هرگاه رسیدگی به دعوا منوط به اثبات ادعایی باشد که رسیدگی به آن در صلاحیت دادگاه دیگری است، رسیدگی به دعوا تا اتخاذ تصمیم از مرجع صلاحیت دار متوقف میشود. در این مورد، خواهان مکلف است ظرف یک ماه در دادگاه صالح اقامه دعوا کند و رسید آن را به دفتر دادگاه رسیدگی کننده تسلیم نماید؛ در غیر این صورت قرار رد دعوا صادر میشود و خواهان میتواند پس از اثبات ادعا در دادگاه صالح مجدداً اقامه دعوا نماید.”
هیچ دیدگاهی نوشته نشده است.